Sensei Hidetaka Nishiyama – Niezłomny Strażnik Tradycyjnego Karate

     Hidetaka Nishiyama to bezsprzecznie jedna z najważniejszych postaci w nowożytnej historii sztuk walki. Jako bezpośredni i jeden z najzdolniejszych uczniów legendarnego Gichina Funakoshiego, całe swoje życie poświęcił zachowaniu oryginalnych, bojowych i filozoficznych wartości japońskiego Budo. Przez dekady był niekwestionowanym liderem i głównym propagatorem nurtu znanego jako Karate Tradycyjne na arenie międzynarodowej. Jego praca, metodyka szkoleniowa oraz niezłomny charakter ukształtowały miliony adeptów, dla których karate pozostało sztuką samoobrony i drogą samodoskonalenia, a nie tylko współczesną dyscypliną sportową.

1. Wczesne lata i nauka pod okiem ojca współczesnego karate

     Hidetaka Nishiyama urodził się 10 października 1928 roku w Tokio. Jego przygoda ze sztukami walki rozpoczęła się bardzo wcześnie, w wieku zaledwie pięciu lat, kiedy to zaczął trenować Kendo (japońską szermierkę), a niedługo potem także Judo. Przełom w jego życiu nastąpił w 1943 roku. Będąc jeszcze nastolatkiem, rozpoczął treningi karate w legendarnym dojo Shotokan pod czujnym okiem samego Gichina Funakoshiego.

• Szybko zafascynował się skutecznością i głęboką filozofią uderzeń (Atemi).
• Mimo trudnych warunków wojennych i zniszczenia oryginalnego dojo podczas bombardowań, kontynuował treningi z niesłabnącym zaangażowaniem.
• Jego wszechstronne wykształcenie w Judo i Kendo pomogło mu w głębszym zrozumieniu dynamiki ciała w karate.

2. Współtworzenie Japan Karate Association (JKA)

     Po zakończeniu II wojny światowej i rozpoczęciu studiów na Uniwersytecie Takushoku, Hidetaka Nishiyama aktywnie zaangażował się w odbudowę zniszczonych struktur sztuk walki w Japonii. W 1949 roku stał się jednym z głównych współzałożycieli potężnej organizacji Japan Karate Association (JKA), u boku takich mistrzów jak Masatoshi Nakayama. Nishiyama odegrał kluczową rolę w standaryzacji technik oraz opracowaniu pierwszych oficjalnych przepisów rywalizacji, a w latach 50. zasłynął jako instruktor uczący elitarnych amerykańskich pilotów ze Strategic Air Command (SAC).

3. Wyjazd do Stanów Zjednoczonych i powołanie ITKF

     W 1961 roku mistrz Nishiyama wyjechał na stałe do Stanów Zjednoczonych, osiedlając się w Los Angeles, gdzie założył organizację AAKF (American Amateur Karate Federation). Kiedy globalny ruch karate zaczął ewoluować w stronę czysto punktowego sportu, Nishiyama sprzeciwił się tej tendencji. Aby chronić pierwotne wartości Budo, w 1973 roku powołał do życia International Traditional Karate Federation (ITKF). Organizacja ta miała na celu zrzeszanie praktyków wiernych dawnym ideałom. Jeśli chcesz poznać biografie innych wybitnych twórców i kontynuatorów tej sztuki walki, odwiedź stronę www.prime4you.pl/sztuki-walki/karate/mistrzowie.

4. Karate Tradycyjne kontra Karate Sportowe

     Dla Hidetaki Nishiyamy różnica między sportem a tradycją była fundamentalna i nie podlegała żadnym kompromisom. Podczas gdy nowoczesne karate skupiało się na zdobywaniu punktów (często za same, lekkie dotknięcia przeciwnika), system promowany przez ITKF kładł całkowity nacisk na koncepcję Todome – czyli ostatecznego ciosu kończącego, zdolnego obezwładnić napastnika w realnym zagrożeniu.

• Trening w ITKF wymagał idealnego połączenia oddechu, dynamiki i pełnego skurczu mięśni w ułamku sekundy (Kime).
• Nacisk kładziono na właściwą postawę umysłu (Zanshin) oraz szacunek do przeciwnika, co wynikało wprost z ducha Budo.
• Rywalizacja była dozwolona, ale jedynie jako narzędzie sprawdzające postępy w rozwoju techniki i charakteru, a nie jako cel sam w sobie.

5. Literackie dziedzictwo i ostatnie lata życia

     Mistrz jest współautorem wydanej w 1960 roku książki "Karate: The Art of Empty Hand Fighting". Do dziś uchodzi ona za jedną z absolutnie najważniejszych i najlepiej sprzedających się publikacji w historii tej sztuki walki. Służyła i nadal służy jako encyklopedia techniki oraz metodyki treningowej dla instruktorów na całym świecie.

     Hidetaka Nishiyama zmarł 7 listopada 2008 roku, pozostawiając po sobie tysiące oddanych czarnych pasów. Do ostatnich chwil swojego życia aktywnie nauczał i podróżował po świecie (był również częstym i uwielbianym gościem w Polsce). Jego nieustępliwość w obronie czystości Karate-do sprawiła, że sztuka ta, pomimo upływu dekad i presji komercjalizacji, przetrwała w swojej najbardziej szlachetnej, tradycyjnej formie.